اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

خواجوی کرمانی

غزل شمارهٔ ۱۶          
          یــاد بــاد آنـکـه بـروی تـو نـظـر بـود مـرا
          رخ و زلـفـت عـوض شـام و سحر بود مرا

          یـاد بـاد آنـکـه ز نـظـارهٔ رویـت هـمه شب
          در مــه چــارده تــا روز نــظــر بــود مـرا

          یـاد بـاد آنـکـه ز رخسار تو هر صبحدمی
          افــق دیـده پـر از شـعـلـهٔ خـور بـود مـرا

          یاد باد آنکه ز چشم خوش و لعل لب تو
          نـقـل مـجـلـس هـمـه بادام و شکر بود مرا

          یـاد بـاد آنکه ز روی تو و عکس می ناب
          دیـده پـر شـعـشـعـهٔ شـمس و قمر بود مرا

          یـاد بـاد آنـکـه گـرم زهـرهٔ گـفـتـار نـبـود
          آخــر از حــال تـو هـر روز خـبـر بـود مـرا

          یـاد بـاد آنکه چو من عزم سفر میکردم
          بـر مـیـان دسـت تـو هر لحظه کمر بود مرا

          یـاد بـاد آنـکـه بـرون آمـده بـودی بوداع
          وز ســر کــوی تــو آهـنـگ سـفـر بـود مـرا

          یـاد بـاد آنکه چو خواجو ز لب و دندانت
          در دهـان شـکـر و در دیـده گـهر بود مرا





موضوع: کمال الدین ابوالعطاء محمد بن علی بن محمود(خواجه کرمانی)،

[ یکشنبه 28 دی 1393 ] [ 02:52 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو