اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

خواجوی کرمانی

غزل شمارهٔ ۱۷          
          ســاقــیـا وقـت صـبـوح آمـد بـیـار آن جـام را
          مــی پــرســتــانــیــم در ده بــادهٔ گـلـفـام را

          زاهـدانـرا چـون ز مـنظوری نهانی چاره نیست
          پـس نـشـایـد عـیـبت کردن رند درد آشام را

          احـتـراز از عـشـق مـیـکردم ولی بیحاصلست
          هــر کــه از اول تــصـور مـیـکـنـد فـرجـام را

          مــن بــبــوی دانــهٔ خــالـش بـدام افـتـاده‌ام
          گـر چـه صـیـد نـیـکـوان دولت شمارد دام را

          هـر کـه او را ذره‌ئـی بـا مـاهـرویـان مهر نیست
          بـر چـنـیـن عـامـی فـضـیـلـت می‌نهند انعام را

          شـام را از صـبـح صـادق بـاز نشناسم ز شوق
          چـون مـهم پرچین کند برصبح صادق شام را

          گـر بـدیـنـسـان بـر در بـتـخـانـهٔ چـین بگذرد
          بـت‌پـرسـتـان پـیـش رویش بشکنند اصنام را

          بـر گـدایان حکم کشتن هست سلطانرا ولیک
          هــم بــلــطـف عـام او امـیـد بـاشـد عـام را

          چون به هر معنی که بینی تکیه بر ایام نیست
          حـیـف بـاشـد خـواجـو ار ضـایـع کـنی ایام را





موضوع: کمال الدین ابوالعطاء محمد بن علی بن محمود(خواجه کرمانی)،

[ یکشنبه 28 دی 1393 ] [ 03:00 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو