تبلیغات
اشعار زیبا - غزل سلمان ساوجی

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل سلمان ساوجی

غزل شمارهٔ ۴          
          بــدســت بـاد گـهـگـاهـی سـلـامـی مـی‌رسـان یـارا
          کـه از لـطـف تـو خـود آخـر سـلـامـی می‌رسد ما را

          خـنـک بـاد سـحـرگـاهـی کـه در کوی تو گه گاهش
          مـجـال خـاک بـوسـی هـسـت و مـا را نـیست آن یارا

          شــکـایـت نـامـه شـوق تـو را بـر کـوه اگـر خـوانـم
          ز رقـت چـشـمـه‌هـا گـردنـد گـریـان سـنگ خارا را

          ز رفــتــن راه عـاجـز کـرد و ره را نـیـسـت پـایـانـی
          اگـر کـاری بـه سـر مـی‌شـد، ز سـر می‌ساختم پا را

          ز شـرح حـال مـن، زلف تو طوماری است سر بسته
          اگـر خـواهـی خـبـر، بـگـشـا، سـر طـومـار سودا را

          شب یلدا است هر تاری ز مویت، وین عجب کاری
          کـه مـن روزی نـمی‌بینم، خود این شب‌های یلدا را

          بــه فـردا مـی‌دهـی هـر دم، مـرا امـیـد و مـی‌دانـم
          کـه در شـب‌هـای سـودایـت، امیدی نیست فردا را

          نــســیـم صـبـح اگـر یـابـی، گـذر بـر مـنـزل لـیـلـی
          بــپــرســی از مــن مــجـنـون، دل رنـجـور شـیـدا را

          ور از تــنــهــایـی سـلـمـان و حـال او خـبـر، پـرسـد
          بـگـو بـی‌جـان و بـی‌جـانـان، چـه باشد حال تنها را



[ یکشنبه 5 اردیبهشت 1395 ] [ 01:09 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]