تبلیغات
اشعار زیبا - غزل سنایی

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل سنایی

غزل شمارهٔ ۹          
          سـاقـیـا مـی ده کـه جز می نشکند پرهیز را
          تـا زمـانـی کـم کـنـم ایـن زهد رنگ آمیز را

          مــلــکــت آل بــنــی آدم نــدارد قــیــمـتـی
          خــاک ره بــایــد شـمـردن دولـت پـرویـز را

          دیـن زردشـتـی و آیـیـن قـلـنـدر چـنـد چند
          تـوشـه بـایـد سـاخـتـن مـر راه جـان آویز را

          هر چه اسبابست آتش در زن و خرم نشین
          بــدرهٔ نــاداشــتــی بــه روز رســتــاخـیـز را

          زاهـدان و مـصـلـحـان مـر نزهت فردوس را
          ویـن گـروه لـاابـالـی جـان عـشـق‌انـگـیز را

          سـاقـیـا زنـجـیـر مـشـکین را ز مه بردار زود
          بــر رخ زردم نـه آن یـاقـوت شـکـر ریـز را





موضوع: سنایی،

[ یکشنبه 12 اردیبهشت 1395 ] [ 12:25 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]