تبلیغات
اشعار زیبا - غزل شاه نعمت الله ولی

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل شاه نعمت الله ولی

غزل شمارهٔ ۳          
          عــــارفـــی کـــو بُود ز آل عـــبـــا
          خـواه گـو خـرقـه پوش و خواه قبا

          جـان مـعـنـی طـلـب نه صورت تن
          تــن بـی جـان چـه مـی کـنـد دانـا

          بـاده مـی نـوش و جـام را می بین
          تــا تــن و جــان تــو بــود زیــبــا

          گـرچـه حـق ظـاهـر است کی بیند
          دیـــدهٔ دردمـــنـــد نـــابـــیـــنـــا

          احـمـق اسـت آنـکه ما و حق گوید
          مـرد عـاشـق نـگـویـد ایـن حـاشا

          یک وجود است و صد هزار صفت
          بـه وجـود اسـت ایـن دوئـی یـکتا

          مـی وحـدت ز جـام کـثـرت نـوش
          نــیـک دریـاب ایـن سـخـن جـانـا

          مـا و کـعـبـه حـکایتی است غریب
          رنــد ســرمــسـت و جـنـت الـمـأوا

          بـر در دیـر تـکـیـه گـاه مـن است
          گـــر مـــرا طـــالــبــی بــیــا آنــجــا

          قـطـره و بـحـر و مـوج و جـو آبـنـد
          هــر چـه خـواهـی بـجـو ولـی از مـا

          نــعــمــت الــلـه را بـه دسـت آور
          بـــا خـــدا بـــاش بــا خــدا خــدا





موضوع: شاه نعمت الله ولی،

[ چهارشنبه 22 اردیبهشت 1395 ] [ 11:50 ق.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]