تبلیغات
اشعار زیبا - غزل شهریار

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل شهریار

غزل شمارهٔ ۳ - غزاله صبا          
          به چشمک اینهمه مژگان به هم مزن یارا
          کـه ایـن دو فـتـنـه بـهـم می زنند دنیا را

          چه  شعبده است که در چشمکان آبی تو
          نــهــفــتــه انــد شــب مــاهـتـاب دریـا را

          تـو خـود به جامه خوابی و ساقیان صبوح
          بـه یـاد چـشـم تـو گـیـرنـد جـام صهبا را

         کمند  زلف به دوش افکن و به صحرا زن
          کـه چـشـم مـانـده بـه ره آهوان صحرا را

          بـه شـهـر مـا چـه غزالان که باده پیمایند
          چــه جـای عـشـوه غـزالـان بـادپـیـمـا را

          فـریـب عـشـق بـه دعوی اشگ و آه مخور
          کــه درد و داغ بـود عـاشـقـان شـیـدا را

          هـنـوز زیـن هـمـه نـقاش ماه و اختر نیست
          شــبــیــه ســازتــر از اشـگ مـن ثـریـا را

          اشــاره غــزل خـواجـه بـا غـزالـه تـسـت
          صــبـا بـه لـطـف بـگـو آن غـزال رعـنـا را

          بـه یـار مـا نـتـوان یـافـت شـهـریـارا عیب
          جـز ایـن قـدر کـه فـراموش می کند ما را





موضوع: شهریار،

[ یکشنبه 26 اردیبهشت 1395 ] [ 10:30 ق.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]