تبلیغات
اشعار زیبا - غزل شهریار

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل شهریار

غزل شمارهٔ ۶ - داغ لاله          
          بــیــداد رفــت لــالــه بــر بــاد رفــتـه را
          یـا رب خـزان چـه بـود بـهـار شـکـفـته را

          هـر لـاله ای که از دل این خاکدان دمید
          نـــو کـــرد داغ مــاتــم یــاران رفــتــه را

          جــز در صـفـای اشـک دلـم وا نـمـی شـود
          بــاران بــه دامـن اسـت هـوای گـرفـتـه را

          وای ای مـه دو هـفـتـه چه جای محاق بود
          آخـر مـحـاق نـیـسـت کـه مـاه دو هـفـته را

          بـرخـیـز لـالـه بـنـد گـلـوبـنـد خـود بـتـاب
          آورده ام بــه دیــده گـهـرهـای سـفـتـه را

          ای کـاش نـالـه هـای چـو مـن بلبلی حزین
          بـیـدار کـردی آن گـل در خـاک خـفته را

          گر سوزد استخوان جوانان شگفت نیست
          تــب مـوم سـازد آهـن و پـولـاد تـفـتـه را

          یارب  چها به سینه این خاکدان در است
          کـس نـیـسـت واقـف ایـنـهـمه راز نهفته را

          راه عـدم نـرفـت کـس از رهـروان خـاک
          چـون رفـت خـواهـی ایـنـهمه راه نرفته را

          لـب دوخـت هـر کرا که بدو راز گفت دهر
          تـا بـاز نـشـنـود ز کـس ایـن راز گـفـتـه را

          لـعـلـی نـسـفـت کـلـک در افـشان شهریار
          در رشـتـه چون کشم در و لعل نسفته را





موضوع: شهریار،

[ دوشنبه 27 اردیبهشت 1395 ] [ 10:35 ق.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]