تبلیغات
اشعار زیبا - غزل شیخ بهایی

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل شیخ بهایی

غزل شمارهٔ ۴          
          بـگـذر ز عـلـم رسـمـی، کـه تـمـام قـیـل و قـال است
          من و درس عشق ای دل! که تمام وجد و حال است

          ز مــــراحــــم الـــهـــی، نـــتـــوان بـــریـــد امـــیـــد
          مــشــنـو حـدیـث زاهـد، کـه شـنـیـدنـش وبـال اسـت

          طــمــع وصـال گـفـتـی کـه بـه کـیـش مـا حـرام اسـت
          تـو بـگـو که خون عاشق، به کدام دین حلال است؟

          بــه جــواب دردمــنـدان، بـگـشـا لـب ای شـکـرخـا!
          بـه کـرشـمـه کـن حـوالـه، کـه جـواب صـد سوال است

          غــم هــجــر را بــهــائــی، بــه تــو ای بـت سـتـمـگـر
          بــه زبــان حــال گــویــد کــه زبــان قـال لـال اسـت





موضوع: شیخ بهایی،

[ پنجشنبه 30 اردیبهشت 1395 ] [ 01:44 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]