تبلیغات
اشعار زیبا - غزل شیخ بهایی

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل شیخ بهایی

غزل شمارهٔ ۶          
          آنــانــکـه شـمـع آرزو در بـزم عـشـق افـروخـتـنـد
          از تـلـخـی جـان کـنـدنـم، از عـاشـقـی واسـوختند

          دی مــفـتـیـان شـهـر را تـعـلـیـم کـردم مـسـئـلـه
          و امــروز اهـل مـیـکـده، رنـدی ز مـن آمـوخـتـنـد

          چـون رشـتـهٔ ایـمـان من، بگسسته دیدند اهل کفر
          یـک رشـتـه از زنـار خـود، بـر خـرقـهٔ من دوختند

          یـارب! چـه فـرخ طـالـعـنـد، آنانکه در بازار عشق
          دردی خـریـدنـد و غـم دنـیـای دون بـفـروخـتـند

          در گوش اهل مدرسه، یارب! بهائی شب چه گفت؟
          کـامـروز، آن بـیـچـارگـان اوراق خـود را سـوختند





موضوع: شیخ بهایی،

[ شنبه 1 خرداد 1395 ] [ 09:18 ق.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]