تبلیغات
اشعار زیبا - غزل شیخ بهایی

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل شیخ بهایی

غزل شمارهٔ ۸          
          یـک گـل ز بـاغ دوسـت، کـسـی بـو نـمـی‌کـند
          تـا هـرچـه غـیـر اوسـت، بـه یـک سـو نمی‌کند

          روشــن نــمـی‌شـود ز رمـد، چـشـم سـالـکـی
          تـــا از غــبــار مــیــکــده، دارو نــمــی‌کــنــد

          گـفـتـم: ز شـیـخ صـومعه، کارم شود درست
          گــفــتــنــد: او بـه دردکـشـان خـو نـمـی‌کـنـد

          گـفـتـم: روم بـه مـیـکـده، گـفـتـنـد: پـیـر مـا
          خـوش مـی‌کـشـد پـیـالـه و خـوش بـو نـمی‌کند

          رفـتـم بـه سـوی مـدرسه، پیری به طنز گفت:
          تــب را کــســی عـلـاج، بـه طـنـزو نـمـی‌کـنـد

          آن را کـه پـیـر عـشـق، بـه مـاهـی کـنـد تـمام
          در صــد هــزار ســال، ارســطــو نــمــی‌کــنـد

          کرد اکتفا به دنیی دون خواجه، کاین عروس
          هــیــچ اکــتــفــا، بــه شــوهـری او نـمـی‌کـنـد

          آن کــو نــویــد آیــهٔ «لــا تــقــنـطـوا» شـنـیـد
          گــوشــی بــه حــرف واعــظ پـرگـو نـمـی‌کـنـد

          زرق و ریــاســت زهــد بــهــائــی، وگــرنـه او
          کــاری کــنــد کــه کــافــر هــنــدو نـمـی‌کـنـد





موضوع: شیخ بهایی،

[ شنبه 1 خرداد 1395 ] [ 09:21 ق.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]