تبلیغات
اشعار زیبا - مطالب اسفند 1393

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل سایه

سایه ی گل          
          ز پــرده گــر بــدر آیــد نــگــار پــرده نـشـیـنـم
          چـون اشـک از نـظـر افـتـد نـگـارخـانه ی چینم

          بـسـازم از سـر زلـف تـو چـون نـسـیـم بـه بـویی
          گـرم ز دسـت نـیـابـد کـه گـل ز بـاغ تـو چـیـنم

          مــرو بــه نــاز جــوانــی گــره فــکــنــده بـر ابـرو
          کـه پـیـر عـشـقـم و زلـف تو داده چین به جبینم

          ز جـان نـداشـت دلـم طـاقـت جـدایـی و از اشک
          کـشـیـد پـرده بـه چـشـمـم کـه رفـتـن تـو نـبینم

          ز تــاب آن کــه دلــم بـاز سـر کـشـد ز کـمـنـدش
          کـمـان کـشـیـده نـشسته ست چشم او به کمینم

          اگــر نــســیــم امــیـدی نـبـود و شـبـنـم شـوقـی
          گـلـی نـداشـت خـزان دیـده بـاغ طـبـع حـزیـنـم

          به ناز سر مکش از من که سایه ی توام ای سرو
          چـو شـاخ گـل بـنـشـیـن تـا بـه سایه ی تو نشینم





موضوع: سایه،

[ یکشنبه 10 اسفند 1393 ] [ 01:19 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سایه

آخر دل است این          
          دل چون توان بریدن ازو مشکل است این
          آهـن کـه نـیست جان من آخر دل است این

          مـن مـی شـنـاسـم این دل مجنون خویش را
          پـنـدش مـگـوی کـه بـی حـاصـل اسـت ایـن

          جـز بـنـد نـیـسـت چـاره ی دیوانه و حکیم
          پـنـدش دهـد هـنـوز، عجب عاقل است این

          گـفـتـم طـبـیـب ایـن دل بـیـمـار آمـده سـت
          ای وای بـر مـن و دل مـن، قـاتـل است این

          کــنــت چــرا نـهـیـم کـه بـر خـاک پـای یـار
          جــانــی نــثـار کـردم و نـاقـابـل اسـت ایـن

          اشــک مــرا بــدیــد و بــخــنــدیــد مـدعـی
          عـیـبـش مـکن که از دل ما غافل است این

          پـنـدم دهـد که سایه درین غم صبور باش
          در بـحـر غـرقه ام من و بر ساحل است این





موضوع: سایه،

[ یکشنبه 10 اسفند 1393 ] [ 01:18 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سایه

همیشه بهار          
          گـذشـتـم از تـو که ای گل چو عمر من گذرانی
          چـه گـویـمـت کـه بـه بـاغ بـهشت گم شده مانی

          بـه دور چـشـم تـو هـر چـند داد دل نستاندم
          بــرو کــه کــام دل از دور آســمــان بــسـتـانـی

          گـذشـتـم بـه جـگر داغ عشق و از تو گذشتم
          بـه کـام مـن کـه نـمـانـدی بـه کام خویش بمانی

          بـهـار عـمـر مـرا گـر خـزان رسید تو خوش باش
          کـه چـون هـمـیـشـه بـهـار ایـمـن از گـزند خزانی

          تـو را چـه غـم کـه سوی پایمال عشق تو گردد
          کــه بــر عــزای عــزیـزان سـمـنـد شـوق بـرانـی

          چـگـونـه خـوار گـذاری مـرا کـه جـان عـزیزی
          چــگــونـه پـیـر سـنـدی مـرا کـه بـخـت جـوانـی

          کـنـون غـبـار غـم بـرفـشـان ز چـهـره کـه فردا
          چـه سـود اشـک نـدامـت کـه بـر سـرم بـفشانی

          چـه سـال هـا کـه بـه پـای تو شاخ گل بنشستم
          کـه بـشـکـفـی و گـلـی پـیـش روی مـن بـنـشانی

          تـو غـنـچـه بـودی و مـن عـندلیب باغ تو بودم
          کـنـون بـه خواری ام ای گلبن شکفته چه رانی

          بـه پـاس عـشق ز بد عهدی ات گذشتم و دانم
          هــنــوز ذوق گـذشـت و صـفـای عـشـق نـدانـی

          چه خارها که ز حسرت شکست در دل ریشم
          چـو دیـدمـت که چو گل سر به سینه ی دگرانی

          خـوشـا بـه پـای تـو سر سودنم چو شاهد مهتاب
          ولــی تــو ســایـه بـرانـی ز خـود کـه سـرو رانـی





موضوع: سایه،

[ یکشنبه 10 اسفند 1393 ] [ 01:17 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سایه

پیام پرستو          
          بـــیـــا کــه بــار دگــر گــل بــه بــار مــی آیــد
          بـــیـــار بـــاده کـــه بـــوی بـــهـــار مـــی آیـــد

          هــزار غــم ز تــو دارم بــه دل، بــیـا ای گـل
          کــه گــل شــکــفــتــه و بـانـگ هـزار مـی آیـد

          طـرب مـیـانـه ی خـوش نیست با منش چه کنم
          خــوشــا غــم تــو کــه بــا مــا کــنـار مـی آیـد

          نه  من ز داغ تو ای گل به خون نشستم و بس
          کــه لــالــه هــم بــه چــمـن داغـدار مـی آیـد

          دل چـو غـنـچـه ی مـن نـشـکـفـد بـه بوی بهار
          بـــهـــار مــن بــود آن گــه کــه یــار مــی آیــد

          نــســیـم زلـف تـو تـا نـگـذرد بـه گـلـشـن دل
          کـــجـــا نـــهـــال امــیــدم بــه بــار مــی آیــد

          بدین امید شد اشکم روان ز چشمه ی چشم
          کــه ســرو مــن بــه لــب جــویــبــار مــی آیــد

          مــگــر ز پــیــک پــرســتــو پــیــام او پـرسـم
          وگــرنــه کــیــســت کــه از آن دیــار مــی آیـد

          دلــم بــه بـاده و گـل وا نـمـی شـود، چـه کـنـم
          کـــه بــی تــو بــاده و گــل نــاگــوار مــی آیــد

          بــهــار ســایــه تــویــی ای بـنـفـشـه مـو بـاز آی
          کـه گـل بـه دیـده ی مـن بـی تـو خـار مـی آیـد





موضوع: سایه،

[ شنبه 9 اسفند 1393 ] [ 06:11 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سایه

فسانه ی شهر          
          صــبــا بــه لــرزش تــن ســیــم تـار را مـانـی
          بـــه بـــوی نــافــه ســر زلــف یــار را مــانــی

          بــه گــوش یــار رســان شـرح بـی قـراری دل
          بـــه زلـــف او کـــه دل بـــی قــرار را مــانــی

          در انتظار سحر چون من ای فلک همه چشم
          بــمــان کــه مــردم چـشـم انـتـظـار را مـانـی

          سـری بـه سـخـره ی زانوی غم بزن ای اشک
          کــه در ســکــوت شــبــم آبــشــار را مــانـی

          بـه پـای شـمـع مـه از اشـک اخـتران ای چرخ
          کـــنـــار عــاشــق شــب زنــده دار را مــانــی

          ز سـیـل اشـک مـن ای خواب من ندیده هنوز
          چــه بــســتــری تــو کـه دریـا کـنـار را مـانـی

          گـــذشـــتـــی ای مــه نــاســازگــار زودگــذر
          کـــه روزهـــای خـــوش روزگـــار را مـــانــی

          مـنـاز ایـن هـمـه ای مـدعـی بـه صـحـبـت یار
          کــه پــیــش آن گــل نـورسـتـه خـار را مـانـی

          امـان نـمـی دهـی ای سـوز غـم بـه سـاز دلـم
          بــیــا کــه گــریــه ی بــی اخــتــیــار را مـانـی

          غـزال مـن تـو بـه افـسون فسانه در همه شهر
          تـــرانـــه ی غـــزل شـــهـــریـــار را مـــانـــی

          نــویــد نــامــه ات ای سـرو سـایـه پـرور مـن
          بــگــو بــیــا کــه نــســیــم بــهــار را مــانــی



[ چهارشنبه 6 اسفند 1393 ] [ 03:21 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]