تبلیغات
اشعار زیبا - مطالب د

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل شماره5

          دل مـی‌رود ز دسـتـم صاحب دلان خدا را
          دردا کـه راز پـنـهـان خـواهـد شـد آشـکارا
          کـشـتـی شـکـسـتگانیم ای باد شرطه برخیز
          بــاشــد کــه بــازبــیــنــیـم دیـدار آشـنـا را
          ده روزه مـهـر گردون افسانه است و افسون
          نـیـکـی بـه جـای یـاران فـرصـت شـمـار یارا
          در  حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل
          هــات الــصــبــوح هــبـوا یـا ایـهـا الـسـکـارا
          ای صــاحــب کــرامــت شـکـرانـه سـلـامـت
          روزی تــفــقــدی کــن درویــش بــی‌نــوا را
          آسـایـش دو گـیتی تفسیر این دو حرف است
          بــا دوســتــان مــروت بــا دشــمـنـان مـدارا
          در کــوی نــیـک نـامـی مـا را گـذر نـدادنـد
          گــر تـو نـمـی‌پـسـنـدی تـغـیـیـر کـن قـضـا را
          آن تـلـخ وش کـه صـوفی ام الخبائثش خواند
          اشــهــی لــنــا و احـلـی مـن قـبـلـه الـعـذارا
          هـنـگـام تـنگدستی در عیش کوش و مستی
          کـایـن کـیـمـیـای هـسـتـی قارون کند گدا را
          سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد
          دلـبـر کـه در کـف او مـوم است سنگ خارا
          آیــیــنــه سـکـنـدر جـام مـی اسـت بـنـگـر
          تــا بــر تـو عـرضـه دارد احـوال مـلـک دارا
          خـوبـان پـارسـی گـو بـخـشـنـدگـان عـمـرنـد
          ســـاقــی بــده بــشــارت رنــدان پــارســا را
          حـافـظ بـه خـود نپوشید این خرقه می آلود
          ای شــیــخ پــاکــدامــن مــعـذور دار مـا را





موضوع: غزلیات حافظ، د،

[ پنجشنبه 1 خرداد 1393 ] [ 11:30 ق.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

د

دانی کف دست از چه بی موست؟
زیرا کف دست مو ندارد!

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

 


دوش مرغی به صبح می نالید
عقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش


در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
سعدی


در جستجوی فرصت عمری تباه كردم
فرصت جوانیم بود من اشتباه كردم !


دلا در عشق تو صد دفترستم
که صد دفتر ز کونین ازبرستم
منم آن بلبل گل ناشکفته
که آذر در ته خاکسترستم


دیدار تیره روزی نابینا
عبرت بس است مردم بینا را


دریغ آن شه پروریده به ناز
بشد روی او باب نادیده باز


در ما به ناز می‌نگرد دلربای ما
بیگانه‌وار میگذرد آشنای ما
بی‌جرم دوست پای ز ما درکشیده باز
تا خود چه گفت دشمن ما در قفای ما


در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز
چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود
دوش بر یاد حریفان به خرابات شدم
خم می دیدم خون در دل و پا در گل بود





موضوع: د، شعر با حروف الفبا،

[ پنجشنبه 1 اسفند 1392 ] [ 11:43 ق.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]