تبلیغات
اشعار زیبا - مطالب غزلیات حافظ

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل شماره40

غزل شمارهٔ ۴۰         
          الــمــنــة لــلــه کــه در مــیــکــده بــاز اســت
          زان رو کــه مــرا بــر در او روی نــیــاز اســت
          خـم‌هـا هـمـه در جـوش و خـروشـنـد ز مـستی
          وان می که در آن جاست حقیقت نه مجاز است
          از وی هــمــه مــسـتـی و غـرور اسـت و تـکـبـر
          وز مـا هـمـه بـیـچـارگـی و عـجـز و نـیـاز اسـت
          رازی کــه بــر غــیــر نــگـفـتـیـم و نـگـویـیـم
          بــا دوسـت بـگـویـیـم کـه او مـحـرم راز اسـت
          شــرح شــکــن زلــف خـم انـدر خـم جـانـان
          کــوتـه نـتـوان کـرد کـه ایـن قـصـه دراز اسـت
          بـــار دل مـــجـــنـــون و خـــم طـــره لــیــلــی
          رخــســاره مــحــمــود و کــف پــای ایـاز اسـت
          بــردوخــتــه‌ام دیــده چـو بـاز از هـمـه عـالـم
          تــا دیــده مــن بــر رخ زیــبــای تـو بـاز اسـت
          در کــعــبــه کـوی تـو هـر آن کـس کـه بـیـایـد
          از قــبــلــه ابــروی تــو در عــیــن نــمـاز اسـت
          ای مــجــلــســیـان سـوز دل حـافـظ مـسـکـیـن
          از شــمـع بـپـرسـیـد کـه در سـوز و گـداز اسـت





موضوع: غزلیات حافظ، اشعار زیبا،

[ سه شنبه 15 مهر 1393 ] [ 03:52 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل شماره39

غزل شمارهٔ ۳۹         
          بــاغ مــرا چــه حـاجـت سـرو و صـنـوبـر اسـت
          شــمــشـاد خـانـه پـرور مـا از کـه کـمـتـر اسـت
          ای نــازنـیـن پـسـر تـو چـه مـذهـب گـرفـتـه‌ای
          کــت خــون مــا حـلـالـتـر از شـیـر مـادر اسـت
          چــون نـقـش غـم ز دور بـبـیـنـی شـراب خـواه
          تــشــخــیــص کــرده‌ایـم و مـداوا مـقـرر اسـت
          از آســتــان پــیــر مــغــان ســر چــرا کـشـیـم
          دولـت در آن سـرا و گـشـایـش در آن در است
          یـک قـصـه بـیـش نیست غم عشق وین عجب
          کــز هــر زبـان کـه مـی‌شـنـوم نـامـکـرر اسـت
          دی وعـده داد وصـلـم و در سـر شراب داشت
          امـروز تـا چـه گـویـد و بـازش چه در سر است
          شـیـراز و آب رکـنـی و ایـن بـاد خـوش نـسـیـم
          عـیـبـش مـکـن کـه خـال رخ هفت کشور است
          فرق است از آب خضر که ظلمات جای او است
          تــا آب مــا کــه مــنــبــعـش الـلـه اکـبـر اسـت
          مـــا آبـــروی فــقــر و قــنــاعــت نــمــی‌بــریــم
          بــا پــادشــه بــگــوی کــه روزی مـقـدر اسـت
          حـافـظ چـه طـرفـه شـاخ نـبـاتـیـسـت کـلک تو
          کـش مـیـوه دلـپـذیـرتـر از شـهـد و شـکر است





موضوع: غزلیات حافظ، اشعار زیبا،

[ سه شنبه 15 مهر 1393 ] [ 03:52 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل شماره 38

غزل شمارهٔ ۳۸         
          بـی مـهـر رخـت روز مـرا نـور نـمـانـدست
          وز عـمـر مـرا جـز شـب دیـجـور نماندست
          هـنـگـام وداع تو ز بس گریه که کردم
          دور از رخ تـو چـشـم مـرا نـور نماندست
          می‌رفت  خیال تو ز چشم من و می‌گفت
          هـیـهات از این گوشه که معمور نماندست
          وصل تو اجل را ز سرم دور همی‌داشت
          از دولـت هـجـر تـو کـنـون دور نماندست
          نـزدیـک شـد آن دم که رقیب تو بگوید
          دور از رخت این خسته رنجور نماندست
          صـبـر اسـت مـرا چـاره هـجـران تو لیکن
          چون  صبر توان کرد که مقدور نماندست
          در  هجر تو گر چشم مرا آب روان است
          گـو خـون جـگر ریز که معذور نماندست
          حـافـظ ز غم از گریه نپرداخت به خنده
          مــاتــم زده را داعـیـه سـور نـمـانـدسـت





موضوع: غزلیات حافظ، اشعار زیبا،

[ سه شنبه 15 مهر 1393 ] [ 03:51 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل شماره37

غزل شمارهٔ ۳۷         
          بـیـا کـه قـصـر امـل سـخـت سـسـت بـنیادست
          بــیــار بــاده کــه بــنــیــاد عــمـر بـر بـادسـت
          غــلــام هــمــت آنــم کــه زیــر چــرخ کـبـود
          ز هــر چــه رنــگ تــعــلـق پـذیـرد آزادسـت
          چه گویمت که به میخانه دوش مست و خراب
          سـروش عـالـم غـیـبـم چـه مـژده‌هـا دادسـت
          کــه ای بــلــنــدنـظـر شـاهـبـاز سـدره نـشـیـن
          نــشـیـمـن تـو نـه ایـن کـنـج مـحـنـت آبـادسـت
          تــو را ز کــنــگــره عــرش مــی‌زنــنـد صـفـیـر
          نـدانـمـت کـه در ایـن دامـگـه چـه افـتـادست
          نــصــیـحـتـی کـنـمـت یـاد گـیـر و در عـمـل آر
          کــه ایــن حـدیـث ز پـیـر طـریـقـتـم یـادسـت
          غــم جــهــان مــخـور و پـنـد مـن مـبـر از یـاد
          کـه ایـن لـطـیـفـه عـشـقـم ز ره روی یـادست
          رضــا بــه داده بـده وز جـبـیـن گـره بـگـشـای
          کــه بــر مــن و تـو در اخـتـیـار نـگـشـادسـت
          مــجـو درسـتـی عـهـد از جـهـان سـسـت نـهـاد
          کــه ایــن عــجــوز عــروس هــزاردامـادسـت
          نــشـان عـهـد و وفـا نـیـسـت در تـبـسـم گـل
          بــنــال بــلــبــل بـی دل کـه جـای فـریـادسـت
          حـسـد چـه مـی‌بـری ای سـست نظم بر حافظ
          قــبــول خـاطـر و لـطـف سـخـن خـدادادسـت





موضوع: غزلیات حافظ، اشعار زیبا،

[ سه شنبه 15 مهر 1393 ] [ 03:49 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل شماره36

غزل شمارهٔ ۳۶         
          تــا سـر زلـف تـو در دسـت نـسـیـم افـتـادسـت
          دل ســودازده از غــصــه دو نــیـم افـتـادسـت
          چـشـم جـادوی تـو خود عین سواد سحر است
          لیکن این هست که این نسخه سقیم افتادست
          در خـم زلـف تـو آن خـال سـیـه دانـی چـیست
          نـقـطـه دوده کـه در حـلـقـه جـیـم افـتـادسـت
          زلـف مـشـکـیـن تـو در گـلـشـن فـردوس عذار
          چـیـسـت طـاووس کـه در بـاغ نـعیم افتادست
          دل مــن در هــوس روی تــو ای مــونـس جـان
          خـاک راهـیـسـت کـه در دست نسیم افتادست
          هـمـچـو گـرد ایـن تـن خـاکـی نـتواند برخاست
          از سـر کـوی تـو زان رو کـه عـظـیـم افـتادست
          ســایــه قــد تــو بــر قــالــبـم ای عـیـسـی دم
          عـکـس روحـیست که بر عظم رمیم افتادست
          آن کـه جـز کـعـبـه مـقـامـش نـبـد از یـاد لـبـت
          بـر در مـیـکـده دیـدم کـه مـقـیـم افـتـادسـت
          حــافــظ گــمــشـده را بـا غـمـت ای یـار عـزیـز
          اتــحــادیـسـت کـه در عـهـد قـدیـم افـتـادسـت





موضوع: غزلیات حافظ، اشعار زیبا،

[ سه شنبه 15 مهر 1393 ] [ 03:48 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]