تبلیغات
اشعار زیبا - مطالب ملک الشعرای بهار

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

برگزیده اشعار ملک الشعرای بهار قسمت دوم

        
          دوشــیـنـه ز رنـج دهـر بـدخـواه
          رفــتــم سـوی بـوسـتـان نـهـانـی
          تــا وارهــم از خــمــار جـانـکـاه
          در لــطــف و هــوای بــوسـتـانـی
          دیــدم گـلـهـای نـغـز و دلـخـواه
          خـــنـــدان ز طــراوت جــوانــی
          مــرغــان لــطــیــف‌طــبـع آگـاه
          نــالــان بــه نــوای بــاســتــانــی
          بــر آتــش روی گــل شــبـانـگـاه
          هــر یــک سـرگـرم زنـدخـوانـی
          مــن بــی‌خــبـرانـه رفـتـم از راه
          از آن نــــغـــمـــات آســـمـــانـــی
          بــا خــود گــفــتـم بـه نـالـه و آه
          کــای رانــده ز عــالــم مـعـانـی!
          بــا بــال ضــعــیــف و پـر کـوتـاه
          پـــرواز بــلــنــد کــی تــوانــی؟»
          بـودم در ایـن سـخـن کـه ناگاه
          مـــرغــی بــه زبــان بــی‌زبــانــی
ایـن مـژده بـه گـوش من رسانید         
«کـز رحـمـت حـق مـباش نومید»         
          گــر از ســتـم سـپـهـر کـیـن‌تـوز
          یـک چـنـد بـهـار مـا خـزان شـد
          وز کــیــد مــصــاحــب بــدآمـوز
          چـوپـان بـر گـلـه سـرگـران شـد
          روزی دو سـه، آتـش جـهـانـسوز
          در خـرمـن مـلـک مـیـهـمان شد
          خـونـهـای شـریـف پـاک، هر روز
          بــر خــاک مـنـازعـت روان شـد
          وآن قــصـه زشـت حـیـرت‌انـدوز
          ســرمــایــهٔ عـبـرت جـهـان شـد
          امــروز بــه فــر بــخــت فــیــروز
          دلــهــای فـسـرده شـادمـان شـد
          از فـــر مـــجـــاهـــدان بـــهــروز
          آن را که دل تو خواست آن شد
          وز تــابــش مــهــر عــالــم‌افـروز
          ایــران فــردوس جــاودان شــد
          شــد شــامـش روز و روز نـوروز
          زیــن بــهـتـر نـیـز مـی‌تـوان شـد
روزی دو سـه صـبـرکـن بـه امید         
از رحــمـت حـق مـبـاش نـومـیـد         
          از عـرصـهٔ تـنـگ حـصـن بـیـداد
          انــصــاف بـرون جـهـانـد مـرکـب
          در مــعــرکــه داد پــردلــی داد
          آن دانـــــا فــــارس مــــهــــذب
          شــاهــیــن کـمـال بـال بـگـشـاد
          بـرکـنـد ز جـغـد جـهـل مـخـلـب
          اســـتــاد بــزرگ لــوح بــنــهــاد
          شــد مــدرس کــودکـان مـرتـب
          آمــد بــه نــیــاز پــیــش اسـتـاد
          آن طــفــل گـریـخـتـه ز مـکـتـب
          اسـتـاد خـجـسـتـه‌پـی در اسـتاد
          تـــا کـــودک را کـــنـــد مــؤدب
          آواز بــه شــش جـهـت درافـتـاد
          از غــفـلـت دیـو و سـطـوت رب:
          « ای از شـب هـجـر بـود نـاشاد!
          بـرخـیـز کـه رهـسـپـار شـد شب
صـبـح آمـد و بـردمـیـد خورشید         
از رحــمـت حـق مـبـاش نـومـیـد         
          ای ســـر بـــه ره نــیــاز ســوده!
          بــا ســرخــوشــی و امــیـدواری
          مـــنـــشـــور دلـــاوری ربـــوده
          در عــرصــهٔ رزم جــانـسـپـاری
          بــــا داس مــــقـــاومـــت دروده
          کــشــت ســتــم و تـبـاهـکـاری
          زنــــگــــار ظـــلـــام را زدوده
          ز آیـــیـــنـــهٔ دیــن کــردگــاری
          لــب بــسـتـه و بـازوان گـشـوده
          وز دیـــن قــویــم کــرده یــاری
          وانـــدر طــلــب حــقــوق بــوده
          چــون کــوه، قــریــن بــردبـاری
          جـــــان داده و آبــــرو فــــزوده
          در راه بـــقـــای کـــامـــکـــاری
          ویــن گــلــشــن تــازه را نــمـود
          از خـــون شـــریـــف آبـــیـــاری
          مــســتــیــز بــه دهــر نـاسـتـوده
          کـــز مـــنـــظـــرهٔ امـــیـــدواری
خــورشــیــد امــیـد بـاز تـابـیـد         
از رحــمـت حـق مـبـاش نـومـیـد         
          صـد شـکـر کـه کـار یـافـت قوت
          از یـــاری حـــجــت خــراســان
          وآن قــبــلــه و پــیــشـوای امـت
          ســرمــایــهٔ حــرمــت خـراسـان
          بـن مـوسـی جـعـفـر آن که عزت
          افـــزوده بــه عــزت خــراســان
          بـگـرفـت نـکـو بـه دست قدرت
          ســررشــتــهٔ قــدرت خــراسـان
          وز هـــمـــت عــاقــلــان مــلــت
          شـــد نــادره مــلــت خــراســان
          وز عــالــم فــحــل بــاحــمــیـت
          شــد شــهــره حـمـیـت خـراسـان
          تـــرکـــان دلـــیـــر بـــافـــتــوت
          کــردنــد حــمــایــت خــراســان
          نــیــز از عــلـمـای خـوش رویـت
          خـوش گـشـت رویـت خـراسـان
زیـن بـهـتـر نـیـز خـواهـیـش دید         
از رحــمـت حـق مـبـاش نـومـیـد         





موضوع: اشعار زیبا، ملک الشعرای بهار،

[ پنجشنبه 17 مهر 1393 ] [ 07:03 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

گزیده اشعار ملک الشعرای بهار قسمت اول

        
          بــاز بــر شــاخــســار حـیـلـه و فـن
          انــجــمــن کــرده‌انــد زاغ و زغــن
          زاغ خـــفـــتــه در آشــیــان هــزار
          خــار رســتــه بــه جــایـگـاه سـمـن
          بـلـبـلـان را شـکـسـتـه بـال نـشـاط
          گـــلــبــنــان را دریــده پــیــراهــن
          ابــر افــکــنـده از تـگـرگ خـدنـگ
          آب پــوشـیـده زیـن خـطـر جـوشـن
          شــد ز بــیـغـولـه بـوم جـانـب بـاغ
          شــد ز ویـرانـه جـغـد سـوی چـمـن
          زآن چــمـن کـشـیـان جـغـدان شـد
          بــه کـه بـلـبـل بـرون بـرد مـسـکـن
          کــیــسـت کـز بـلـبـل رمـیـده ز بـاغ
          وز گـــل دور مــانــده از گــلــشــن
          از کــلــام شــکــوفــه و نــسـریـن
          وز زبـــان بـــنـــفــشــه و ســوســن
          بـــاز گـــویــد بــه مــاه فــروردیــن
          کــه بــه رنــجــیــم ز آفــت بـهـمـن
          بــه گــلــسـتـان درآی و کـوتـه کـن
          دسـت بـیـگـانـگـان از ایـن مـکمن
تــا بــه بــاغ انــدرونــت پـاس بـود         
از گــل و مــل تــو را ســپـاس بـود         
          ای هــمــایــون بــهـار طـبـع‌گـشـای!
          وای از فـــتـــنــهٔ زمــســتــان، وای
          بـی‌تـو دیـهـیـم لـالـه گـشـت نـگون
          بــی‌تـو سـلـطـان بـاغ گـشـت گـدای
          بــی‌تــو شـد روی سـبـزه خـاک‌آلـود
          بـی‌تـو شـد چـشـم لـالـه خـونپالای
          تــو بــرفــتــی ز بــوسـتـان و خـزان
          شــد ز کــافــور، بــوســتـان انـدای
          مــخـزن سـرخ گـل بـرفـت از دسـت
          خــیــمــه ســروبــن فــتــاد از پـای
          ســنـبـل و یـاسـمـیـن بـریـخـت ز بـاد
          لــالــه و نــسـتـرن نـمـانـد بـه جـای
          بـــلـــبـــلـــان بــا فــغــان زارا زار
          قــمــریــان بــا خــروش هــایـاهـای
          ایــن زمــان روزگـار عـزت تـوسـت
          در عــزت بــه روی مــا بــگــشــای
          بـــاغ را زیـــوری دگـــر بـــربـــنــد
          راغ را زیـــنــتــی دگــر بــخــشــای
          بــاغ دیـری اسـت دور مـانـده ز تـو
          زود بــشــتــاب و سـوی بـاغ گـرای
که به هر گوشه‌ای ز تو سخنی است         
وز خـس و خـار طـرفه انجمنی است         
          آوخ از مـــحـــنــت و عــنــای شــمــا
          وای از رنـــج و ابـــتـــلـــای شـــمــا
          بــه رخ خــلــق بـاب فـتـنـه گـشـود
          مــجــلــس شــوم فــتــنــه‌زای شـمـا
          بــی‌بــهــا مــانــده‌ایــد و بـی‌قـیـمـت
          زآنــکـه رفـت از مـیـان بـهـای شـمـا
          دسـت از ایـن قـیـل و قـال بردارید
          نــه اگــر بــر خــطــاسـت رای شـمـا
ورنــه زیــن فــتـنـه و حـیـل نـاگـاه         
قــصــه رانــم بــه صـهـر شـاهـنـشـاه         





موضوع: ملک الشعرای بهار، اشعار زیبا،

[ پنجشنبه 17 مهر 1393 ] [ 07:02 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]