تبلیغات
اشعار زیبا - مطالب ابو السعید فضل الله بن ابوالخیر احمد بن ابراهیم

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

خواجوی کرمانی

غزل شمارهٔ ۱۰          
          هــمــچــو بـالـات بـگـویـم سـخـنـی راسـت تـرا
          راســتـی را چـه بـلـائـیـسـت کـه بـالـاسـت تـرا

          تـا چـه دیـدسـت ز مـن دیـده کـه هردم گوید
          کــایــن هــمــه آب رخ از رهـگـذر مـاسـت تـرا

          ایـکـه بـر گـوشـهٔ چـشـمـم زده‌ئی خیمه ز موج
          مــشــو ایــمـن کـه وطـن بـر لـب دریـاسـت تـرا

          پــیــش لــعــلــت کــه از او آب گــهـر مـیـریـزد
          وصــف لــؤلــؤ نــتـوان کـرد کـه لـالـاسـت تـرا

          این چه سحرست که در چشم خوشت میبینم
          ویـن چـه شورست که در لعل شکر خاست ترا

          دل دیـوانـه چـه جـائـیـسـت کـه بـاشـد جـایت
          بـر سـر و چـشـمـم اگـر جـای کـنـی جاست ترا

          جــان بـخـواه از مـن بـیـدل کـه روانـت بـدهـم
          بــجــز از جــان ز مــن آخـر چـه تـمـنـاسـت تـرا

          ایــدل ار راســتــی از زلــف ســیـاهـش طـلـبـی
          هــمــه گــویــنــد مــگـر عـلـت سـوداسـت تـرا

          در رخ شـمـعـی خـواجـو چـو نـظـر کـرد طـبیب
          گـفـت شـد روشـنم این لحظه که صفر است ترا





موضوع: ابو السعید فضل الله بن ابوالخیر احمد بن ابراهیم،

[ چهارشنبه 24 دی 1393 ] [ 07:29 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

ابو السعید ابو الخیر

تکه ۶         
          حـــال عـــالـــم ســر بــســر پــرســیــدم از فــرزانــه‌ای
          گــفــت: یــا خــاکــیــســت یـا بـادیـسـت یـا افـسـانـه‌ای

          گــفــتــمــش، آن کــس کــه او انـدر طـلـب پـویـان بـود؟
          گــفــت: یــا کــوریــســت یــا کــریــســت یــا دیـوانـه‌ای

          گـفـتـمـش: احـوال عـمـر مـا چـه بـاشـد عـمـر چـیـسـت؟
          گــفــت: یــا بــرقــیــســت یـا شـمـعـیـسـت یـا پـروانـه‌ای

          بـــر مـــثـــال قـــطـــرهٔ بـــرفـــســـت در فـــصــل تــمــوز
          هــیــچ عــاقــل در چــنــیــن جــاگــاه ســازد خــانـه‌ای

          یـــا مـــثـــال ســـیــل خــانــســت آب در فــصــل بــهــار
          هـــیــچ زیــرک در چــنــیــن مــنــزل فــشــانــد دانــه‌ای

          فـــیــلــســوفــی گــفــت: انــدر جــانــب هــنــدوســتــان
          حـــکـــمــتــی دیــدم نــوشــتــه بــر در بــت خــانــه‌ای

          گفتم: آن حکمت چه حکمت بود؟ گفت: این حکمتست
          آدمــی را ســنــگ و شــیــشــه چــرخ چــون دیـوانـه‌ای

          نــعــمــت دنــیــا و دنــیــا نــزد حــق بــیــگــانــه اسـت
          هــیــچ عــاقــل مــهــر ورزد بــا چــنــیــن بــیـگـانـه‌ای؟





موضوع: ابو السعید فضل الله بن ابوالخیر احمد بن ابراهیم،

[ دوشنبه 22 دی 1393 ] [ 09:37 ق.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

ابو السعید ابو الخیر

تکه ۵          
          بـس کـه جـستم تا بیابم من از آن دلبر نشان
          تـا گـمـان انـدر یقین گم شد یقین اندر گمان

          تا  که می‌جستم ندیدم تا بدیدم گم شدم
          گـم شـده گـم کـرده را هرگز کجا یابد نشان

          در خـیـال مـن نـیـامـد در یـقـیـنـم هم نبود
          بـی نـشـانـی کـه صـواب آیـد ازو دادن نـشان

          چـنـد گـاهـی عـاشـقـی بـرزیـدم و پنداشتم
          خـویـشـتن شهره بکرده کو چنین و من چنان

          در حـقـیـقت چون بدیدم زو خیالی هم نبود
          عاشق و معشوق من بودم ببین این داستان





موضوع: ابو السعید فضل الله بن ابوالخیر احمد بن ابراهیم،

[ یکشنبه 21 دی 1393 ] [ 01:32 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

ابو السعید ابو الخیر

تکه 4         
          کـار هـمـه راسـت چـنـانـکـه بـباید
          حـال شـادیـسـت شـاد باشی شاید

          انـده و انـدیشه را دراز چه داری
          دولـت تـو خود همان کند که بباید

          رای وزیــران تــرا بـه کـار نـیـایـد
          هر چه صوابست بخت خود فرماید

          چـرخ نـیـارد بـدیـل تـو ز خـلایق
          وانـکـه تـرا زاد نـیز چون تو نزاید

          ایــزد هــرگـز دری نـبـنـدد بـر تـو
          تـا صـد دیـگـر بـه بـهتری نگشاید





موضوع: ابو السعید فضل الله بن ابوالخیر احمد بن ابراهیم،

[ یکشنبه 21 دی 1393 ] [ 01:30 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

ابو السعید ابو الخیر

تکه ۳          
          آتـــش نـــمـــرود هـــرگــز پــور آذر را نــســوخــت
          پـور آذر پـیـش ازیـن آتـش چـو خـاکستر شده‌است

          تــا بــدیــن آتــش نـسـوزی تـو یـقـیـن صـافـی نـه‌ای
          خـواه گـو دیـوانـه خـوانـی خـواه گـویـی بـیهده‌است

          ای دریــغـا جـان قـدسـی کـز هـمـه پـوشـیـده‌اسـت
          بـس کـه دیـدسـت روی او یـا نـام او بـشـنیده‌است

          هــر کـه بـیـنـد در زمـان آن حـسـن او کـافـر شـود
          ای دریــغـا کـیـن شـریـعـت کـفـر مـا بـبـریـده‌اسـت

          کون و کان بر هم زن و از خود برون شو یک رهی
          کـیـن چـنـین جان را خدا از دو جهان بگزیده‌است





موضوع: ابو السعید فضل الله بن ابوالخیر احمد بن ابراهیم،

[ یکشنبه 21 دی 1393 ] [ 01:29 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]