اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

خواجوی کرمانی

غزل شمارهٔ ۳          
          ای صـبـح صـادقـان رخ زیـبـای مـصـطـفی
          وی سـرو راسـتـان قـد رعـنـای مـصـطـفی
          آئــیــنــهٔ ســکــنــدر و آب حـیـات خـضـر
          نـور جـبـیـن و لـعـل شـکـر خـای مصطفی
          مــعــراج انــبــیــا و شــب قــدر اصــفــیـا
          گـیـسـوی روز پـوش قـمـرسـای مـصـطـفی
          ادریــس کــو مــعـلـم عـلـم الـهـی اسـت
          لـب بـسـتـه پـیـش مـنـطـق گویای مصطفی
          عـیـسـی کـه دیـر دایر علوی مقام اوست
          خـاشـاک روب حـضـرت اعـلـی مـصـطـفی
          بــر ذروه دنــا فــتــدلــی کــشــیــده ســر
          ایــوان بــارگــاه مــعــلــای مــصــطــفــی
          وز جـام روح‌پـرور مـا زاغ گـشـتـه مست
          آهـوی چـشـم دلـکـش شـهـلـای مـصطفی
          خــیــاط کــارخــانــهٔ لــو لــاک دوخــتـه
          دراعـــه ابــیــت بــبــالــای مــصــطــفــی
          شـمـس و قـمـر کـه لـولوی دریای اخضرند
          از روی مــهــر آمــده لــالــای مــصـطـفـی
          خالی ز رنگ بدعت و عاری ز زنگ شرک
          آئــیــنــه ضــمــیــر مــصــفــای مــصـطـفـی
          کــحــل الـجـواهـر فـلـک و تـوتـیـای روح
          دانـی کـه چـیـسـت خاک کف پای مصطفی
          قـرص قـمـر شـکسته برین خوان لاجورد
          وقــت صـلـای مـعـجـزه ایـمـای مـصـطـفـی
          روح الـامـیـن کـه آیـت قربت بشان اوست
          قــاصــر ز درک پــایــه ادنــی مــصــطـفـی
          در بـرفـکـنـده زهـره بـغـلـطـاق نـیـلگون
          از ســوک زهـر خـوردهٔ زهـرای مـصـطـفـی
          گـومـه بـنـور خـویـش مـشـو غره زانک او
          عــکــســی بـود ز غـره غـرای مـصـطـفـی
          بــر بــام هـفـت مـنـظـر بـالـا کـشـیـده‌انـد
          زیــن چــار صـفـه رایـت آلـای مـصـطـفـی
          خـواجـه گـدای درگـه او شـو کـه جبرئیل
          شـد بـا کـمـال مـرتـبـه مـولـای مـصـطـفـی





موضوع: کمال الدین ابوالعطاء محمد بن علی بن محمود(خواجه کرمانی)،

[ دوشنبه 22 دی 1393 ] [ 10:21 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

خواجوی کرمانی

غزل شمارهٔ ۲ - فی نعمت الرسول صلی الله علیه و آله

          
          صــل عــلــی مـحـمـد دره تـاج الـاصـطـفـا
          صـاحـب جـیـش الـاهتدا ناظم عقد الاتقا
          بـلـبـل بـوسـتـان شـرع اخـتـر آسـمان دین
          کــوکــب دری زمــیــن دری کـوکـب سـمـا
          تـاج ده پـیـمـبـران بـاج سـتـان قـیـصـران
          کــارگــشـای مـرسـلـیـن راهـنـمـای انـبـیـا
          سـیـد اولـیـن رسـل مـرسـل آخـرین زمان
          صاحب هفتمین قرآن خواجهٔ هشتمین سرا
          طـیـب طـیـبـه آسـتـان طـایـر کعبه آشیان
          گـوهـر کـان لـامـکـان اخـتـر بـرج کـبـریـا
          مـنـهـدم از عـروج او قـبـهٔ قـصـر قیصران
          مـنـهـزم از خـروج او خـسـرو خـطهٔ خطا
          روی تـو قـبـلـهٔ مـلـک کـوی تو کعبه فلک
          مـخـتـلـف تـو قـد هـلـک مـعـتقد تو قد نجا
          شـاه نـشـان قدسیان تخت‌نشین شهر قدس
          ای شـه مـلـک اصـطـفا وی لقب تو مصطفی
          آیــنــهٔ ســپــهـر را مـهـر رخ تـو صـیـقـلـی
          دیــده آفــتــاب را خــاک در تــو تــوتـیـا
          شـاه فـلـک چـو بـنگرد طلعت ماه پیکرت
          ذره صـفـت در او فـتـد بـر سربامت از هوا
          ای شـده آب زمـزم از خـاک در سرای تو
          کـعـبه ز تست با شرف مروه زتست با صفا
          خـواجـو اگـرنـداشـتـی بـرگ بهار عشق تو
          بــلــبـل بـاغ طـبـع او هـیـچ نـداشـتـی نـوا





موضوع: کمال الدین ابوالعطاء محمد بن علی بن محمود(خواجه کرمانی)،

[ دوشنبه 22 دی 1393 ] [ 10:20 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

خواجوی کرمانی

غزل شمارهٔ ۱ - فی التوحید          
          ای غـــره مـــاه از اثــر صــنــع تــو غــرا
          وی طــره شــب از دم لــطـف تـو مـطـرا
          نــوک قــلــم صــنـع تـودر مـبـدا فـطـرت
          انـگـیـخـتـه بـرصـفـحـهٔ کـن صورت اشیا
          ســجــاده نـشـیـنـان نـه ایـوان فـلـک را
          حــکــم تــو فــروزنــده قـنـادیـل زوایـا
          هـم رازق بـی ریـبی و هم خالق بی عیب
          هـم ظـاهـر پـنـهـانـی و هـم بـاطـن پـیدا
          مــامــور تـو از بـرگ سـمـن تـا بـسـمـنـدر
          مــصــنــوع تــو از تــحـت ثـری تـا بـثـریـا
          توحید تو خواند بسحر مرغ سحر خوان
          تـسـبـیـح تـو گـویـد بـچـمـن بـلـبـل گـویا
          بــرقـلـهٔ کـهـسـار زنـی بـیـرق خـورشـیـد
          بــرپــردهٔ زنــگــار کـشـی پـیـکـر جـوزا
          از عــکــس رخ لـالـه عـذران سـپـهـری
          چـون مـنـظـر مـیـنـو کـنـی ایـن چنبر مینا
          بــیــد طــبـری را کـنـد از امـر تـو بـلـبـل
          وصــف الــف قــامــت مــمــدودهٔ حــمــرا
          از رایــحــهٔ لـطـف تـو سـایـد گـل سـوری
          در صـحـن چـمـن لـخـلـخـهٔ عـنـبـر سـارا
          تـا از دم جـان پـرور او زنده شود خاک
          در کــالــبــد بــاد دمــی روح مــسـیـحـا
          خـواجـو نـسـزد مـدح و ثـنا هیچ ملک را
          آلــا مــلــک الــعــرش تـبـارک و تـعـالـی





موضوع: کمال الدین ابوالعطاء محمد بن علی بن محمود(خواجه کرمانی)،

[ دوشنبه 22 دی 1393 ] [ 10:19 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو