تبلیغات
اشعار زیبا - مطالب سایه

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل سایه

بی نشان          
          زیـن گـونـه ام که در غم غربت شکیب نیست
          گـر سـر کـنـم شـکـایـت هـجـران غریب نیست

          جـانـم بـگـیـر و صـحـبـت جـانـانـه ام بـبـخـش
          کز جان شکیب هست و ز جانان شکیب نیست

          گـــم گـــشـــتـــه دیـــار مــحــبــت کــجــا رود
          نـام حـبـیـب هـسـت و نـشـان حـبـیـب نـیـست

          عــاشــق مــنـم کـه یـار بـه حـالـم نـظـر نـکـرد
          ای خـواجـه درد هـسـت و لـیـکن طبیب نیست

          در کـار عـشـق او کـه جـهـانـیـش مـدعـی سـت
          ایـن شـکـر چـون کـنـیـم که ما را رقیب نیست

          جــانــا نــصــاب حــسـن تـو حـد کـمـال یـافـت
          ویـن بـخـت بـیـن کـه از تـو هنوزم نصیب نیست

          گـلـبـانـگ سایه گوش کن ای سرو خوش خرام
          کـایـن سـوز دل بـه نـالـه ی هـر عندلیب نیست





موضوع: سایه،

[ چهارشنبه 12 فروردین 1394 ] [ 09:44 ق.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سایه

سایه ی هما          
          بـه مـن ز بـوی تـو بـاد صـبـا دریـغ نکرد
          ز آشــنــا نــفــس آشــنــا دریــغ نــکــرد

          چو غنچه تنگ دلی هرگزش مباد آن گل
          کـه بـوی خـوش ز نسیم صبا دریغ نکرد

          صـفـای آیـیـنـه ی روی آن پـری وش بـاد
          کـه بـا شـکسته دلان از صفا دریغ نکرد

          جـفـا ز بخت بد خویش می کشم من زار
          وگـرنـه یـار بـه مـن از وفـا دریـغ نـکـرد

          حـبـیـب مـن چه بهشتی طبیب مشفق بود
          کــه دیــد درد مــرا و دوا دریـغ نـکـرد

          هـمـیـشـه بـر سـر او سـایـبـان دولـت باد
          کـه سـایـه از سـرما چون هما دریغ نکرد

          چه بخت بود که آن سر کشیده سرو بلند
          ز آب دیـده ی مـن خـاک پـا دریغ نکرد

          بـر آسـتـان نظر اشک پرده دار دل است
          بـیـا که دیده ی من از تو جا دریغ نکرد

          از آن لـب شـکـریـنـم بـه بوسه ای بنواز
          کـه سـایـه بـا تو چو نی از نوا دریغ نکرد





موضوع: سایه،

[ چهارشنبه 12 فروردین 1394 ] [ 09:42 ق.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سایه

سرشک نیاز          
          دلـی کـه پـیـش تـو ره یـافـت باز پس نرود
          هـوا گـرفـتـه ی عـشـق از پـی هـوس نـرود

          به بوی زلف تو دم می زنم درین شب تار
          وگـرنـه چـون سحرم بی تو یک نفس نرود

          چـنـان بـه دام غـمت خو گرفت مرغ دلم
          کـه یـاد بـاغ بـهـشـتـش دریـن قـفس نرود

          نــثــار آه سـخـر مـی کـنـم سـرشـک نـیـاز
          کـه دامـن تـوام ای گـل ز دسـتـرس نرود

          دلـا بـسـوز و بـه جـان بر فروز آتش عشق
          کزین  چراغ تو دودی به چشم کس نرود

          فغان  بلبل طبعم به گلشن تو خوش است
          کـه کـار دلـبـری گـل ز خـار و خـس نرود

          دلـی کـه نـغـمـه ی نـاقـوس معبد تو شنید
          چـو کـودکـان ز پـی بـانـگ هـر جرس نرود

          بـر آسـتـان تو چون سایه سر نهم همه عمر
          کـه هـر کـه پـیش تو ره یافت باز پس نرود





موضوع: سایه،

[ سه شنبه 11 فروردین 1394 ] [ 08:43 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سایه

زبان نگاه          
          نـشـود فـاش کـسـی آنـچـه مـیـان من و توست
          تــا اشـارات نـظـر نـامـه رسـان مـن و تـوسـت

          گـوش کـن بـا لـب خـامـوش سـخـن مـی گویم
          پـاسـخـم گـو بـه نگاهی که زبان من و توست

          روزگــاری شـد و کـس مـرد ره عـشـق نـدیـد
          حـالـیـا چـشـم جـهـانـی نـگـران مـن و توست

          گـر چـه در خـلـوت راز دل مـا کـس نـرسـیـد
          هـمـه جـا زمـزمـه ی عـشـق نهان من و توست

          گـو بـهـار دل و جـان بـاش و خزان باش، ارنه
          ای بـسـا بـاغ و بـهـاران که خزان من و توست

          ایـن هـمـه قـصـه ی فـردوس و تـمـنـای بـهشت
          گـفـت و گـویـی و خـیـالی ز جهان من و توست

          نـقـش مـا گـو نـنـگـارنـد بـه دیـبـاچـه ی عقل
          هر کجا نامه ی عشق است نشان من و توست

          سـایـه ز آتـشـکـده ی مـاسـت فروغ مه و مهر
          وه ازیـن آتـش روشن که به جان من و توست





موضوع: سایه،

[ سه شنبه 11 فروردین 1394 ] [ 08:42 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سایه

یار گم شده          
          گــر چـشـم دل بـر آن مـه آیـیـنـه رو کـنـی
          ســیــر جــهــان در آیــنــه ی روی او کـنـی

          خـاک سـیـه مـبـاش کـه کـس بـرنـگـیـردت
          آیــیــنــه شـو کـه خـدمـت آن مـاهـرو کـنـی

          جـــان تـــو جـــلــوه گــاه آن گــهــی شــود
          کـایـیـنـه اش به اشک صفا شست و شو کنی

          خـواب و خـیـال مـن همه با یاد روی توست
          تــا کـی بـه مـن چـو دولـت بـیـدار رو کـنـی

          درمــان درد عــشــق صــبــوری بــود ولـی
          بـا مـن چـرا حـکـایـت سـنـگ و سـبـو کـنی

          خـون مـی چـکـد ز ناله ی بلبل درین چمن
          فـریـاد از تـو گـل، کـه بـه هـر خـار خو کنی

          دل بـسـتـه ام بـه باد، به بوی شبی که زلف
          بــگــشــایـی و مـشـام مـرا مـشـکـبـو کـنـی

          ایـنـجـاسـت یـار گم شده گرد جهان مگرد
          خود را به جوی سایه اگر جست و جو کنی





موضوع: سایه،

[ سه شنبه 11 فروردین 1394 ] [ 08:33 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]