تبلیغات
اشعار زیبا - مطالب سلمان ساوجی

اشعار زیبا

شعر فقط شعر فارسی:)

غزل سلمان ساوجی

غزل شمارهٔ ۱۰          
          ای کـه روی تـو، بـهـشـت دل و جـان است مرا!
          ای کـه وصـل تـو مـراد دل و جـان اسـت، مـرا!

          چـون مـراد دل و جـانـم، تـویـی از هردو جهان
          از تــو دل بـرنـکـنـم، تـا دل و جـان اسـت مـرا

          مــی‌بــرم نــام تــو و از تــو نـشـان مـی‌جـویـم
          در ره عــشــق تـو تـا، نـام و نـشـان اسـت مـرا

          دم ز مــهــر تـو زنـم، تـا ز حـیـاتـم بـاقـی اسـت
          وصـف حـسـن تـو کـنـم، تـا کـه زبـان است مرا

          مــن نــه آنــم کـه بـخـود، از تـو بـگـردانـم روی
          مـی‌کـشـم جـور تـو تـا، تـاب و تـوان اسـت مـرا

          گــرچــه از چــشــم نـهـانـی تـو، خـیـال رخ تـو
          روز و شـب، مـونـس و پـیـدا و نـهـان اسـت مـرا

          تــو ز مــن فــارغ و آســوده و هــر شـب تـا روز
          بــر ســر کــوی تــو، فـریـاد و فـغـان اسـت مـرا

          زانــده شــوق تــو و مــحــنـت هـجـر تـو مـپـرس
          کـه دل غـمـزده جـانـا، بـه چـه سـان اسـت مرا

          دیــده تــا، قــامـت چـون سـرو روان تـو بـدیـد
          هــمــه خــون جـگـر از، دیـده روان اسـت مـرا

          مــی‌کــنــد رنــگ رخــم، از دل پــر زار بـیـان
          خود درین حال، چه حاجت به بیان است مرا؟





موضوع: سلمان ساوجی،

[ سه شنبه 7 اردیبهشت 1395 ] [ 01:07 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سلمان ساوجی

غزل شمارهٔ ۹          
          خـیـال نـرگـس مـسـتـت، بـبـسـت خوابم را
          کــمــنــد طــره شــســتــت، بــبـرد تـابـم را

          چـو ذره مـضـطـربـم، سـایـه بـر سر اندازم
          دمـــی قـــرار ده، آشــوب و اضــطــرابــم را

          نـه جـای تـوسـت دلـم؟ بـا لـبـت بـگـو آخـر
          عــمــارتــی بــکــن ایــن خــانـه خـرابـم را

          نـسـیـم صـبـح مـن، از مـشـرق امـیـد دمید
          ز خـــواب صـــبـــح در آریـــد آفــتــابــم را

          فــتــاده‌ام ز شــرابــی کــه بــر نـخـیـزد بـاز
          نــســیـم اگـر شـنـود، بـوی ایـن شـرابـم را

          بـریـخـت آب رخـم دیـده بـس کن ای دیده
          بـه پـیـش مـردم از ایـن پـس مـریـز آبـم را

          ســواد طــره تــو، نــامــه ســیـاه مـن اسـت
          نــمــی‌دهــنـد بـه دسـت مـن، آن کـتـابـم را

          منم بر آنکه چو جورت کشیده‌ام در حشر
          قــلــم کــشــنــد، گـنـاهـان بـی‌حـسـابـم را

          دل کــبــاب مـرا نـیـسـت بـی لـبـت، نـمـکـی
          سـخـن بـگـو نـمـکـی، بـر فـشـان، کـبابم را

          خــطـایـی ار زمـن آمـد، تـو الـتـفـات مـکـن
          چــو اعــتــبــار خــطـای مـن و صـوابـم را؟

          حـجـاب نـیـسـت مـیـان من و تو غیر از من
          جـز از هـوا، کـه بـر انـدازم ایـن حجابم را

          هـزار نـعـره زد از درد عـشـق تـو، سـلـمان
          نـگـشـت هـیـچ یـکـی مـلـتـفـت، خـطابم را

          مـگـر بـه نـالـه مـن نـرم می‌شود، دل کوه؟
          کــه مــی‌دهــد بـه زبـان صـدا، جـوابـم را؟





موضوع: سلمان ساوجی،

[ سه شنبه 7 اردیبهشت 1395 ] [ 01:06 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سلمان ساوجی

غزل شمارهٔ ۸          
          نـقـش اسـت هـر سـاعت ز نو، این دور لعبت باز را
          ای لــعـبـت سـاقـی! بـیـار، آن جـام خـم پـرداز را

          چون تلخ و شوری می‌چشم، باری بده تا در کشم
          آن جـام نـوش انـجـام را، وان تـلـخ شـور آغـاز را

          عـودی بـه رغـم عـاشـقـان، بـنـواز یک ره عود را
          مــطــرب بــه روی شـاهـدان بـرکـش، دمـی آواز را

          چــنــگ اســت بـازاری مـگـو، راز نـهـفـت دل بـرو
          دمـسـاز عـشـاق اسـت نی، در گوش وی، گو راز را

          ای روشــنـی بـصـر! چـشـم از تـو دارم یـک نـظـر
          بــی آنــکــه یــابــد زان خـبـر، آن غـمـزه غـمـاز را

          بــا مـا کـمـنـد زلـف تـو، ز انـدازه، بـیـرون مـی‌بـرد
          تــابــی نــخــواهـی دادن آن، زلـف کـمـنـد انـداز را

          نـاز و حـفـاظ دوسـتـان، حـیـف آیـدم، بـر دشمنان
          ایـشـان چـه مـی‌دانـند قدر این نعمت و این ناز را

          پـروانـه پـیـش یار خود، میرد خود و خوش می‌کند
          هــل تــا بــمــیــرد در قــدم، پــروانــه جـانـبـاز را

          تــرک هــوای خـود بـگـو، سـلـمـان رضـای او بـجـو
          نـتـوان بـه گـنـجـشـکـی رها، کردن چنین شهباز را





موضوع: سلمان ساوجی،

[ سه شنبه 7 اردیبهشت 1395 ] [ 01:04 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سلمان ساوجی

غزل شمارهٔ ۷          
          نـظـری نـیـسـت، بـه حال منت ای ماه، چرا؟
          سـایـه بـرداشـت ز مـن مـهـر تـو نـاگاه چرا؟

          روشـن اسـت ایـن کـه مـرا، آیـنه عمر، تویی
          در تــو آهــم نــکــنــد، هـیـچ اثـر، آه چـرا؟

          گـر مـنـم دور ز روی تـو، دل مـن بـا توست
          نــیــســتــی هـیـچ، ز حـال دلـم آگـاه چـرا؟

          بــرگـرفـتـی ز سـر مـن، هـمـگـی سـایـه مـهـر
          سـرو نـورسـتـه مـن، «انـبـتـک الـلـه» چـرا؟

          دل در آن چـاه ز نـخ مـرد و بـه مـویی کارش
          بــر نـمـی‌آوری، ای یـوسـف از آن چـاه چـرا؟

          نـیـک‌خواه توام و روی تو، دلخواه من است
          مـی‌رود عـمـر عـزیـزم، نـه بـه دلخواه چرا؟

          پــادشــاه مــنــی و مــن، ز گــدایــان تــوام
          از گـدایـان، خـبـری نـیـسـتـت ای مـاه چرا؟

          در ازل، خواند به خود حضرت تو سلمان را
          «حـاش لـلـه» کـه بـود، رانـده درگـاه چـرا؟





موضوع: سلمان ساوجی،

[ سه شنبه 7 اردیبهشت 1395 ] [ 01:03 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]

غزل سلمان ساوجی

غزل شمارهٔ ۶          
          زان پــیــش کــاتــصــال بــود خـاک و آب، را
          عـشـق تـو خـانـه سـاخـتـه بود، این خراب را

          مــهــر رخــت ز آب و گــل مــا شــد آشــکــار
          پــنــهـان بـه گـل چـگـونـه کـنـنـد آفـتـاب را؟

          تا کفر و دین شود، همه یک روی و یک جهت
          بـــردار یـــک ره، از طـــرف رخ حـــجــاب را

          عــکــس رخــت چــو مــانـع دیـدار مـی‌شـود
          بــهــر خــدا چــه مــی‌کــنــد آن رخ نـقـاب را

          بــر مــا کــشــیــد خــط خــطــا مــدعـی و مـا
          خــط در کــشــیــده‌ایــم، خــطــا و صـواب را

          فــردا کــه نــامــه عــمــلــم را کـنـنـد عـرض
          روشـن کـنـم بـه روی تـو یـک یـک حساب را

          یــک شــب خــیــال تــو دیــدم مــا بــخـواب
          زان چـشـم، دگـر بـه چشم ندیدم خواب را

          بـی‌وصـل تـو دو کـون، سـرابـی اسـت پـیـش ما
          در پــیــش مــا چــه آب بـود خـود سـراب را؟

          سـلـمـان بـه خـاک کـوی تـو، تا چشم باز کرد
          یــکــبــارگــی ز دیــده، بــیــنـداخـت، آب را





موضوع: سلمان ساوجی،

[ سه شنبه 7 اردیبهشت 1395 ] [ 01:01 ب.ظ ] [ محمد امین مرادی ]

[ نظرات() ]